گروه کوهنوردی «سولک»، متشکل از فرهنگیان بازنشسته، ۱۵ سال است که بدون تجهیزات حرفه‌ای، استقامت و شور زندگی را در مسیرهای کوهستانی به نمایش گذاشته‌اند. این گروه با تکیه بر تجربه و رفاقت، الگویی برای پویایی در دوران بازنشستگی محسوب می‌شوند. در پایان، از مسئولان درخواست شده است که با تسهیل دسترسی و ارائه خدمات حمایتی، از این سرمایه‌های تجربه در کوهنوردی پشتیبانی کنند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «بهمئی نیوز» گروه کوهنوردی سولک شهرستان بهمئی، متشکل از فرهنگیان بازنشسته، ۱۵ سال است که ثابت کرده‌اند شور و اشتیاق برای طبیعت مرز سنی نمی‌شناسد

این گروه که با تکیه بر تجربه و دانش انباشته، بخش بزرگی از مسیرهای کوهستانی را بدون اتکا به تجهیزات حرفه‌ای پیموده‌اند، الگویی زنده از اهمیت فعالیت بدنی و پویایی اجتماعی در دوران پس از خدمت هستند.

گروه کوهنوردی «سولک» نامی آشنا در میان جامعه فرهنگیان بازنشسته شهرستان بهمئی است. اعضای این گروه که سابقه‌ای طولانی در کسوت معلمی و آموزش داشته‌اند، اکنون تمرکز خود را بر تعالی جسمی و روحی از طریق کوهنوردی معطوف کرده‌اند. داستان سولک از حدود ۱۵ سال پیش آغاز شد؛ زمانی که جمعی از همکاران تصمیم گرفتند دوران بازنشستگی را نه در سکون، بلکه در فراز و نشیب کوه‌ها سپری کنند.

تجربه در برابر نبود تجهیزات: فلسفه ۱۵ ساله

نکته برجسته در فعالیت‌های گروه سولک، تعهد آن‌ها به شیوه‌ای متفاوت از کوهنوردی است. آن‌ها در طول این ۱۵ سال، اغلب مسیرهای خود را بدون استفاده از تجهیزات تخصصی و حرفه‌ای طی کرده‌اند. این امر نه یک لجبازی، بلکه نتیجه یک فلسفه مبتنی بر تجربه است.

یکی از اعضای قدیمی گروه در این باره می‌گوید: وقتی شما دهه‌ها تجربه زندگی و شناخت محیط را دارید، خود این تجربه تبدیل به تجهیزات اصلی شما می‌شود. ما یاد گرفته‌ایم چطور باد، سنگ و مسیر را بخوانیم. کوه برای ما یک کلاس درس بزرگ بوده است.

این رویکرد، بر اهمیت آموزش و دانش بومی در کوهنوردی تأکید می‌کند؛ دانشی که سال‌ها فعالیت مستمر در دامنه‌های کوهستان، آن را برای این گروه فراهم آورده است.

بازنشستگی؛ آغاز یک ماجراجویی جدید

فعالیت مداوم گروه سولک نشان‌دهنده پیام روشنی برای تمامی بازنشستگان است: دوران بازنشستگی فرصتی است برای تحقق رویاهایی که به دلیل مشغله‌های کاری فرصت پیگیری آن‌ها فراهم نشده بود.

فرهنگیان، که همواره در مسیر آموزش نسل‌های آینده بوده‌اند، اکنون با تبدیل شدن به کوهنوردانی استوار، نه تنها سلامت جسمانی خود را تضمین کرده‌اند، بلکه با ایجاد یک شبکه اجتماعی فعال، از انزوای احتمالی پس از بازنشستگی فاصله گرفته‌اند. صعودهای مشترک، برنامه‌ریزی‌های هفتگی و شب‌نشینی‌های پس از کوهپیمایی، پیوند عمیق میان اعضا را تقویت کرده است.

الگویی برای آینده

گروه کوهنوردی سولک با استمرار ۱۵ ساله و تعهدشان به سادگی در دل طبیعت، داستانی الهام‌بخش را روایت می‌کنند. آن‌ها ثابت کرده‌اند که شور زندگی و توانایی غلبه بر چالش‌ها، با افزایش سن نه تنها کاهش نمی‌یابد، بلکه با تکیه بر دانش و رفاقت، می‌تواند قله‌های جدیدی را فتح کند. این گروه به عنوان یک الگو برای تمامی اقشار جامعه، به ویژه جامعه بازنشستگان، باقی خواهد ماند که نشان می‌دهد، مهم‌ترین تجهیزات کوهنوردی، اراده‌ای پولادین و قلبی سرشار از عشق به زندگی است.

درخواست از مسئولان: حمایت از سرمایه‌های تجربه
گروه کوهنوردی سولک با استمرار ۱۵ ساله و تعهدشان به سادگی در دل طبیعت، داستانی الهام‌بخش را روایت می‌کنند. با این حال، این گروه به عنوان نماینده‌ای از جامعه بزرگ‌تر کوهنوردان باسابقه، درخواستی از مسئولان دارند.
گروه سولک از مسئولان ذی‌ربط، اعم از فدراسیون کوهنوردی و نهادهای متولی امور بازنشستگان، می‌خواهند که توجه ویژه‌ای به زیرساخت‌ها و تسهیلات این قشر از جامعه داشته باشند.
مهم‌ترین مطالبات عبارتند از:
تأکید بر آموزش ایمنی مبتنی بر تجربه: برگزاری کارگاه‌های بازآموزی ایمنی کوهستان با محوریت تجربیات کوهنوردان قدیمی، به جای تکیه صرف بر تجهیزات مدرن.
تأمین امکانات اولیه اضطراری: فراهم‌سازی پناهگاه‌ها و مراکز امدادی مجهزتر در مسیرهای پرتردد که مورد استفاده گروه‌های کم‌تجهیزات‌تر نیز قرار می‌گیرد.
گروه سولک به ما یادآوری می‌کند که تجربه، بزرگترین سرمایه ملی ماست و حمایت از این سرمایه، به نفع کل جامعه است.

خبرنگار: داوود طلوعی مطلق _ فاضل ریحان‌نسب

  • نویسنده : فاضل ریحان‌نسب
  • منبع خبر : بهمئی نیوز