فرار مغزها و دست‌ها از شهرستان مظلوم بهمئی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «بهمئی نیوز»؛ در جغرافیای بهمئی، یک تناقض دردناک جریان دارد؛ تناقضی که هر روز در چهره‌ی جوانانِ تحصیل‌کرده و کارگران این شهرستان پر از ظرفیت؛ اما محروم خودنمایی می‌کند. شهرستان بهمئی یکی از شهرستان های استان کهگیلویه و بویراحمد است، که گویی نفرین ثروت دامن‌گیرش شده است. و در فقر فراوان به سر می‌برد.

هشتاد حلقه چاه نفت، معادن استراتژیک، جاذبه‌های گردشگری و طبیعتی بکر؛ همه این‌ها کنار هم قرار دارند، اما چرا خروجی این معادله،«مهاجرت دست‌های ماهر» از این دیار است؟

این گزارش، به بررسی فرار مغزها و دست‌ها از شهرستان بهمئی به خوزستان، بوشهر و استان‌های دیگر می‌پردازد و واکاوی دردی است که دیگر نباید در سکوت دفن شود.

داستان ۸۰ حلقه چاه نفت؛ تماشاگرانی که از ثروت خود سهمی ندارند

شهرستان بهمئی به عنوان یکی از شهرستان‌های گرمسیری استان چهارفصل کهگیلویه و بویراحمد دارای ۸۰ حلقه چاه نفت است، ۸۰ حلقه‌ای که نه یک عدد معمولی، بلکه یک «نماد» برای این شهرستان است. نمادی از انرژی عظیمی که از دل خاک ما می‌جوشد تا چرخ‌های صنعت کشور بچرخد، اما غبار، آلودگی و دود این استخراج، تنها سهم مردم ماست.

جوانان ما سال‌هاست که شاهد عبور ماشین‌های سنگین، خروج نفت از این خاک و نیروهای غیربومی هستند و خود، تنها تماشاگر این ثروت‌ عظیم و خدادادی هستند.

وقتی این همه ثروت زیر پای جوان بهمئی باشد؛ اما فرصت شغلی پایدار نباشد، او ناچار است کوله‌بار خود را به مقصد شهرهای صنعتی و بندری خوزستان و بوشهر ببندد.

مینی‌پالایشگاه؛ وعده‌ای که هنوز در جیب مسئولان خاک می‌خورد

سال‌ها پیش، زمزمه‌های احداث «مینی‌پالایشگاه بهمئی» توسط نماینده مردم این دیار در مجلس شورای اسلامی امید را به خانه‌های مردم این دیار و نیروهایی که به علت نبود شغل پایدار ناچار به مهاجرت شدند آورده بود.

پروژه‌ احداث مینی پالایشگاه که بارها توسط حجت‌الاسلام سید محمد موحد نماینده مردم کهگیلویه، بهمئی، چرام و لنده در مجلس شورای اسلامی وعده آن داده شد و هر دفعه با جمله «مجوز مینی پالایشگاه در جیبم هست» قرار بود بهمئی را از یک صادرکننده خام نفت به یک قطب فرآوری تبدیل کند؛ اما امروز که به آن وعده‌ها نگاه می‌کنیم، جز انبوهی از کاغذهای بایگانی‌شده و تابلویی که هرگز نصب نشد، چیزی نمی‌بینیم.

این وعده‌های کاغذی بزرگترین ضربه را به اعتماد عمومی زد؛ چرا که جوان ما فهمید در محاسبات کلان توسعه، اشتغال بهمئی اولویت آخر است.

حراجِ گنجینه‌های پنهان؛ خام‌فروشی یعنی تاراجِ آینده

دردِ بهمئی فقط نفت و پالایشگاه نیست. کوه‌های این دیار پر از ظرفیت؛ اما محروم مخزن ثروت‌های ناشناخته‌اند؛ از آهک هیدراته گرفته تا سنگ سلستین و معدن گوگرد.

این مواد معدنی ارزشمند، امروز به جای آنکه در واحدهای فرآوری بومی به ارزش‌افزوده تبدیل شوند و برای هزاران نفر اشتغال ایجاد کنند، با تریلی‌های سنگین از شهرستان خارج می‌شوند و سهم شهرستان بهمئی از این معادن فقط تخریب جاده‌ها توسط ماشین‌های سنگین است.

خام‌فروش یعنی، یعنی ما اشتغال را دو دستی تقدیمِ شهرهای دیگر می‌کنیم و تنها بیکاری و جاده‌های تخریب‌شده را برای فرزندان‌مان به ارث می‌گذاریم، با احداث تنها یک کارخانه فرآوری در این حوزه، می‌توانست فرار دست‌های ماهر و مغزهای متفکر مواد معدنی را متوقف کند، اما گویی اراده‌ای برای «تولید» وجود ندارد.

 فرارِ دست‌ها از شهرستان مظلوم

با توجه به نبود اشتغال پایدار در این شهرستان، ما نباید به جوان بهمئی برچسبِ فرار از وطن بزنیم. او فرار نمی‌کند؛ بلکه او برای بقا انتخاب می‌کند.

وقتی مهارت‌های فنی جوانان بهمئی در دیارشان خریدار ندارد، وقتی پروژه‌های صنعتی در حد حرف باقی مانده‌اند، مهاجرت یک شکست نیست، بلکه یک راه برای بقا است.

نخبگان و کارگران ماهر شهرستان بهمئی، در خوزستان، بوشهر، فارس و استان‌های دیگر، ستون‌های صنعت آنجا شده‌اند، در حالی که درب کارخانه‌های وعده داده شده بهمئی، هم‌چنان بسته است.

آیا «بهمئی فردا» بیدار می‌شود؟

مجموعه ما در پایگاه خبری تحلیلی صبح زاگرس معتقدیم که آگاهی، مقدمه‌ی مطالبه‌گری است. تا زمانی که ما این پارادوکس ثروت و فقر را به گوش مسئولین نرسانیم و این پرسش بزرگ را تکرار نکنیم که: سهمِ ۸۰ حلقه چاه نفت و معادن عظیم ما از سفره‌ی مردم کجاست؟، وضعیت همین خواهد بود.

بهمئی قبل از هر گونه وعده نیاز به عمل دارد

پیش از آنکه بهمئی به شهرِ سالمندان و خاطرات تبدیل شود، باید زیرساخت‌ها را برای ماندن جوانان فراهم کرد و این شهرستان نیاز به تغییر استراتژی از خام‌فروشی به فرآوری دارد.

کلام آخر: خطاب به مسئولان (وقتِ پاسخگویی است)

«بهمئی نیوز» در راستای رسالت مطالبه‌گری، از مسئولان محترم انتظار دارد به جای تکرار وعده‌ها، به این سه پرسش کلیدی پاسخ دهند تا گره از کلاف سردرگم بهمئی باز شود:

سرنوشت مینی‌پالایشگاه: وعده‌های عملیاتی‌شدن آن «مجوز در جیب» کجاست؟ برنامه زمان‌بندی دقیق اجرا چیست؟

خام‌فروشی معادن: چرا به جای ایجاد کارخانه‌های فرآوری در بهمئی، سرمایه‌های این خاک خام‌فروشی می‌شود؟

سهم مردم از نفت: ۸۰ حلقه چاه نفت داریم؛ سهم جوانان ما از این ثروت، آلودگی است یا اشتغال؟

این رسانه آمادگی دارد پاسخ‌های شفاف و مستند مسئولین را بدون هیچ‌گونه پیش‌شرطی منتشر کند تا مردم، خود قضاوت‌کنندگان نهایی باشند.

خبرنگار: فاضل ریحان نسب

انتهای خبر/