از تهدید امنیت تا پارهکردن کیسههای زباله
تصویرِ سگهای بلاصاحب که آزادانه در کوچه و خیابانهای لیکک پرسه میزنند، به بخشی جداییناپذیر از سیمای شهر تبدیل شده است. این حیوانات که گاه بهصورت گلهای حرکت میکنند، بدون هیچگونه محدودیتی در میدانها، نزدیکی ادارات، و مقابل واحدهای صنفی مانند قصابیها و میوهفروشیها جولان میدهند.
گزارشهای مردمی حاکی از آن است که علاوه بر اضطراب ناشی از احتمال حمله این حیوانات به رهگذران، پرسه زدن شبانه آنها و پارهکردن کیسههای زباله، چهره شهر را آلوده کرده و آرامش شبانه ساکنان و کارگران زحمتکش خدمات شهری را نیز مختل کرده است.
بمب ساعتی بهداشتی؛ هشداری که جدی گرفته نمیشود
از منظر کارشناسان بهداشت و محیطزیست، افزایش جمعیت این حیوانات در محیط شهری، یک «بمب ساعتی» برای سلامت عمومی است. سگها ناقل مستقیم و غیرمستقیم بیش از ۲۰ بیماری مشترک بین انسان و حیوان (زئونوز) هستند. هاری، کیست هیداتیک، سالک، کالا آزار، بروسلوز و لپتوسپیروز، تنها بخشی از فهرست بیماریهای مرگباری است که در صورت عدم کنترل جمعیت این حیوانات، سلامت شهروندان بهمئی، بهویژه کودکان و سالمندان را بهشدت تهدید میکند.
در مدیریت جهانیِ جمعیت سگهای بلاصاحب، سه رویکرد اصلی (پناهگاهداری، عقیمسازی، سیاست هرج ومرج شناخته شده است که متأسفانه شهرستان بهمئی در حال حاضر قربانیِ همان گزینه سوم یا «سیاست هرجومرج» است.
درحالیکه نهادهای مسئول مانند شهرداریها و فرمانداریها موظف به مدیریت این وضعیت هستند، پاسکاریهای اداری و فقدان تعامل بیندستگاهی، مانع از یک اقدام اجراییِ موثر شده است.
در شرایطی که خیابانهای لیکک در تسخیر سگهاست، شاید بتوان با لحنی طنزآمیز اما تلخ گفت: «شهروندان باید شبها مراقب باشند تا مزاحم خوابِ سگها در میدانهای اصلی شهر نشوند! و تاکنون ارادهای قاطع برای حل آن دیده نشده است.
مطالبهای برای اقدام قاطع
وضعیت فعلی لیکک، دیگر نیازمندِ شعار و مصوبات کاغذی نیست. مدیریت جمعیت سگهای بلاصاحب، یک تکلیف قانونی و یک ضرورت اجتماعی است که فرمانداری، شهرداری و ادارات محیطزیست باید با همافزایی، از فاز «توجیه» به فاز «اجرا» گذر کنند.اگر در این برهه زمانی اقدام قاطع، علمی و مسئولانهای صورت نگیرد، هزینههای ناشی از حوادثِ تلخِ احتمالی در آینده، بسیار گزافتر از هزینه مدیریت امروز خواهد بود.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0